دولت نهم جمهوری اسلامی ایران تا به امروز که همه چیزش رو باخته اما با اینحال فکر می کنم دیشب و سر برنامه نود با اون اقدام ............ در اخلال سیستم مخابراتی حثیتش رو هم باخت. بعید می دونم  اون کسی که دستور این کار رو داده به عواقب اخلاقی این اقدام آگاه نبوده باشه. اون مطمئنا می دونسته که مردم خواهند فهمید  این کار عمدی بوده اما پرسش اینجاست که پس چرا این کار رو کرد.اینجا همون جایی که گمان می کنم باید به اون توجه بسیار جدی داشته باشیم. حرکت اس ام اسی چند هفته قبل دلیل این تصمیم انتحاری دولتیان بود. این می تونه قابل توجه دوستانی باشه که معتقدند اصلاحات در این کشور باید در سطح ساختارها صورت بگیره و طبعا اعتراضات هم باید متناسب با این هدف باشه. اما نود گیت نشون داد که با چه ابزار بی هزینه ای می شه دیکتاتورها رو به یک استریتیز سیاسی واداشت. در این واقعه ما تونستیم با استفاده از تجهیزات خود سیستم ، سیستم رو آنقدر بیازاریم که جلومون لخت بشه. بنابراین در موارد مشابه هم می تونیم مبارزه برای خواسته های بزرگمون را از سطح کوچک شروع کنیم.  توجه داشته باشیم قوانین و ساختارها وقتی تغییر می کنند که قلب و ذهن آدم ها تغییر کرده باشه.