از همون بار اولی که ترانه اش رو شنیدم به " نمی دانم دلیلی" ازش خوشم اومد. بیشتر از شعری که گفته بود و بعد قالبی که برای بیان استفاده کرده بود. موسیقی راک. در مرحله آخر از صدای شاهین نجفی که به نظرم آدم دغدغه داری است و در این وانفسای موسیقی ایرانی کم یافتنی است. این علاقه به خصوص با شنیدن ترانه تقدیمی اش به آیدا سرکسیان که به مناسبت شاملو سروده شده بود دو چندان شد. در نهایت به این نتیجه رسیدم که شنیدن ترانه هاش ارزشمند حتی اگه از موسیقی و به خصوص سبک راک چیزی سر درنیاری. به نظرم که شما هم این تجربه رو از دست ندید شاید خوشتون اومد از این اعتراض موسیقیایی.